අද දවසේ ශ්රී ලාංකේය පුරවැසියා ජීවත් වන්නේ සිතේ කිසිදු සැනසීමකින් හෝ අනාගතය පිළිබඳ සුබවාදී බලාපොරොත්තුවක් නොමැතිවය. මුළුමනින්ම සමාජය වෙළා ගෙන ඇති බිය, අන්යෝන්ය අවිශ්වාසය සහ දැඩි අවිනිශ්චිතභාවය හේතුවෙන් එදිනෙදා ජීවිතය පවත්වා ගෙන යාම අතිශය දුෂ්කර අභියෝගයක් බවට පත්ව තිබේ. දෛනික අවශ්යතා සපුරා ගැනීමටත්, එදා වේල සරිකර ගැනීමටත් අද ජනතාවට ඉසිලිය නොහැකි තරමේ කායික සහ මානසික පීඩනයකට මුහුණ දීමට සිදුව ඇත. මේ සියලු සමාජ ඛේදවාචකයන්ට මූලික හේතුව බවට පත්ව ඇත්තේ, ජනතාවගේ මූලික අවශ්යතා හෝ සපුරාලීමට නොහැකි වූ, ප්රායෝගික දැක්මක් නොමැති වත්මන් පාලනාධිකාරියේ අසමත් ක්රියාකලාපයයි.
මෙම පීඩාකාරී වටපිටාව හමුවේ, සිය මව්බිම අතහැර විදෙස් රටවලට සංක්රමණය වීමට උත්සාහ කරන පිරිස දිනෙන් දින ඉහළ යමින් පවතී. රටේ මානව සම්පත මෙලෙස අහිමි වෙද්දී, එසේ රට හැර යාමට වත්කමක් හෝ හැකියාවක් නොමැති බහුතර සාමාන්ය ජනතාව දැඩි අසරණභාවයකට පත්ව සිටිති.
මෙහිදී සමස්ත සමාජයම කල්පනා කළ යුතු අතිශය වැදගත් ප්රශ්නයක් පැන නගී: රටේ ආර්ථිකය සහ අනාගතය මේ තරම් අවිනිශ්චිත තත්ත්වයකට පත්ව ඇත්තේ ගෝලීය වශයෙන් මතුව ඇති අර්බුදකාරී තත්ත්වයන් නිසාද..? නොඑසේ නම් වර්තමාන ආධුනික රජයේ පරිපාලනමය දුර්වලතා සහ අසමත්කම නිසාද..? මේ තත්ත්වය කිසිසේත්ම මතු පිටින් බලා නිශ්චය කළ හැක්කක් නොවන අතර, ඉතා ගැඹුරින් විමර්ශනය කළ යුතු කරුණකි.
රජයේ ක්රියාකලාපයේ දක්නට ලැබෙන බරපතළ අක්රමිකතා කිහිපයක් පෙන්වා දිය හැක. බල ශක්ති ක්ෂේත්රයේ අර්බුද - එනම් ගල්අඟුරු මිලදී ගැනීමේ ක්රියාවලියේදී සිදුවූ බව කියන වංචාවන් හෙළිවීමත් සමඟ අදාළ අමාත්යවරයාට සිය ධූරයෙන් ඉවත් වීමට සිදු විය. එහෙත් ගැටලුව එතැනින් නිමා නොවීය. අධික මිල ගණන් යටතේ ඩීසල් ආනයනය කර විදුලිය නිපදවීමට සිදු වීම හේතුවෙන්, ඒ අති විශාල පිරිවැය අවසානයේ පැට වුණේ සාමාන්ය පාරිභෝගිකයාගේ විදුලි බිලටමය.
මූල්ය කළමනාකරණයේ දුර්වලතා - ජනතාවගේ බදු මුදලින් නඩත්තු වන භාණ්ඩාගාරයේ අරමුදල්, රජයේ දැඩි නොසැලකිල්ල සහ තාක්ෂණික දුර්වලතා හේතුවෙන් CYBER අපරාධකරුවන්ට (හැකර්වරුන්ට) ගොදුරු වීමට ඉඩ හැර ඇත. එම මූල්යමය පාඩුවේ බර ද අවසානයේ දැරීමට සිදුව ඇත්තේ අහිංසක ජනතාවටමය.
විදේශ විනිමය අර්බුදය - පෙර පැවති රජය විසින් දැඩි පරිශ්රමයක් යොදා ගොඩනගා තිබූ ඩොලර් සංචිතය තවදුරටත් වර්ධනය කර ගැනීමට කිසිදු ඵලදායී උත්සාහයක් ගෙන නොමැත. ඒ වෙනුවට, අනවශ්ය වාහන සහ භාණ්ඩ ආනයනය කිරීම හේතුවෙන් ඩොලරයේ අගය නැවතත් අහස උසට නැග ඇත.
ජනප්රියවාදී දේශපාලනයේ හිස් පොරොන්දු - හිටපු ජනාධිපතිවරුන් නිල නිවාසවලින් පන්නා දැමීම, අති සුඛෝපභෝගී වාහන වෙන්දේසි කිරීම සහ මැති ඇමතිවරුන්ගේ විශ්රාම වැටුප් කපා හැරීම වැනි ආවේගශීලී තීරණ හරහා එම මුදල් භාණ්ඩාගාරයට යොමු කර ජනතාවට සුඛිත මුදිත අනාගතයක් ගොඩනගන බවට වේදිකාවල මහ හඬින් ප්රකාශ විය. නමුත් යථාර්ථය නම්, එමගින් රටේ ආර්ථිකයට අත්වූ සෙතක් නොමැති අතර ජනතාවට සිදු වූයේ තව දුරටත් ආර්ථික අගාධයට වැටී දුක් විඳීමට පමණි. ද්වේශයෙන් සහ වෛරයෙන් වපුරන බීජවලින් කිසි දිනෙක සාර්ථක අස්වැන්නක් ලබා ගත නොහැකි බව තත්ත්වයෙන් මනාව පැහැදිලි වේ.
ශ්රී ලංකාවේ සෑම දේශපාලන වේදිකාවකම නිරන්තරයෙන් ඇසෙන සුලභ වාක්යයක් ඇත: "අපේ රටේ බුද්ධිමත් ඡන්දදායකයා". එහෙත් සැබැවින්ම දේශපාලනඥයන් මෙම යෙදුම භාවිත කරන්නේ ජනතාවගේ බුද්ධියට ගෞරවයක් දැක්වීමට නොවේ. එසේ කරන්නේ, හුදෙක් ජනතාවගේ හැඟීම් අවුස්සා, ඉතා පහසුවෙන් ඔවුන්ව මුළා කළ හැකි බව (ගොනාට ඇන්දවිය හැකි බව) දේශපාලනඥයන් මනාව වටහා ගෙන සිටින නිසාය. ඒ අනුව එම ප්රකාශය හුදෙක් උපහාසාත්මක ප්රශංසාවක් පමණි. එදා මැතිවරණ වේදිකාවල අනුර කුමාර සහෝදරයා ඇතුළු පිරිස ඉමහත් ආවේගයෙන් යුතුව ජනතාවට දුන් පොරොන්දු සහ මැවූ සිහින අද අපට නැවතත් සිහිපත් වේ. මේ සියල්ල හමුවේ, අද දවසේ ශ්රී ලාංකේය පුරවැසියන් ලෙස අප අපගෙන්ම අසාගත යුතු එක් තීරණාත්මක ප්රශ්නයක් ඉතිරිව ඇත: ඒ "දැන් සැපද" කියාය.

Lanka Newsweek © 2026